Nieuws

Na een half jaar steeds maar weer op de site kijken van UNIT Verbindt durfde ik het eindelijk aan om me op te geven voor relatiebemiddeling. Ik biechtte eerlijk op dat ik het echt heel eng vond en onmiddellijk kreeg ik een mailtje terug dat dit voor iedere kandidaat heel spannend was en dat ik dit gewoon kon benoemen ook tijdens een eerste date.

Vervolgens werd mij meteen verteld dat er erg veel mannen waren ingeschreven en erg weinig vrouwen dus de kans was groot dat ze meteen voor mij een mogelijke kandidaat zouden hebben die met mij zou kunnen matchen. Zo dat was spannend! Eindelijk die drempel over en dan de kans lopen dat ik snel gekoppeld zou gaan worden. Maar ik had A gezegd dus nu moest B er ook van komen. Mijn ouders en mijn vriendinnen leefden allemaal mee en bleven mij ondersteunen in de stap die ik had gezet. Er werden zelfs al grappen gemaakt over de komende Kerst met een leuke man onder de kerstboom.

Er volgde een intake gesprek op locatie waarbij ik het gesprek met Gemma aanging en Renske was aanwezig op het scherm en die maakte de aantekeningen van de intake. Af en toe stelde zij ook een vraag maar het was voornamelijk Gemma waarmee ik het gesprek aan ging. Het gesprek verliep fijn, rustig en relaxed. Ik voelde me best snel op mijn gemak. Ik had een briefje in mijn zak zitten met allemaal vragen die ik van te voren had bedacht maar daar ben ik helemaal niet aan toe gekomen omdat het gesprek zo soepel verliep.

Gemma vertelde mij dat ze tijdens het gesprek al een mannelijke kandidaat in haar hoofd had die bij mij zou kunnen passen maar dat was iemand die wel ver weg woonde. Ook Renske kon dat gelijk bevestigen en zag kennelijk deze combinatie ook zitten. Uiteraard had ik het liefst iemand in mijn dorp maar snapte ook dat dat waarschijnlijk niet zou gebeuren. Hij woonde ongeveer 50 km verderop maar wel in een grote stad, wat dus goed te bereiken was met het openbaar vervoer. Op mijn vragenlijst had ik aangegeven dat ik met iemand gekoppeld wilde worden die maximaal 20 km
verderop woonde maar toch besloot ik meteen voor het avontuur te gaan en goed te keuren dat hij minstens twee keer zo ver weg woonde.

Hij was ook iemand met een interesse in de natuur, houdt van koken, fietsen en van dieren. Ook hij was niet geïnteresseerd in het drukke uitgaansleven en dat voelde meteen fijn toen ik dit allemaal hoorde. Vooral dat hij ook een dierenliefhebber is was voor mij wel doorslaggevend.

Eigenlijk wilde ik meteen zijn naam weten en was bereid hem meteen te gaan mailen maar dat kon natuurlijk niet. Gemma en Renske zouden nog een profiel van mij gaan maken en dat werd dan eerst aan mij voorgelegd en daarna eventueel aan de man die zij meteen als geschikte kandidaat hadden bedacht. Dus ik moest wachten.

Gelukkig na 4 dagen kwam via de mail mijn profiel en ik was daar meteen content mee. Gemma en Renske hadden heel goed verwoord wie ik was en naar wie ik op zoek was. Weer een aantal dagen later kreeg ik een profiel opgestuurd van een man die inderdaad 50 km verderop woonde maar
uitgerekend in de stad waar mijn oom en tante ook woonden en daar was ik al best vaak geweest. Dus dat voelde al meteen vertrouwd. Wat fijn!

Zijn profiel sprak mij aan op 1 puntje na: hij houdt van bordspellen en ik helemaal niet!!! Was dat waar het op stuk zou gaan lopen? Ik blokkeerde het en focuste mij op de dingen die mij vooral erg aanspraken: Natuur, wandelen, koken en dieren. Daar werd ik blij van. Ik wilde hem wel ontmoeten maar hij moest nog reageren op mijn profiel.

Na weer een volle week wachten kwam het verlossende woord dat hij ook mij wilde ontmoeten. Hij had zelfs aangegeven dat hij een auto had dus hij wilde wel naar mij toe komen. We kregen van Gemma en Renske allebei elkaars mailadres en we konden gaan mailen. Nou het hek was van de dam, niet alleen mailen maar whatsappen en bellen zijn we ook snel gaan doen.

Na drie weken besloten we elkaar te ontmoeten in een park vlakbij waar ik woonde. Hij zou naar mij toekomen. Ik had verteld dat er in de Parkstraat een vrij groot standbeeld stond van een meisje met een paraplu en daar zou ik ook bij gaan staan. Dat kon niet verkeerd gaan.

Ik was ondanks al het appverkeer hartstikke nerveus maar toen hij uit zijn auto stapte en op mij af kwam was het net of ik hem al heel lang kende. We zijn nu ruim 1 jaar verder en we hebben het nog steeds erg fijn samen. We vinden allebei dat Gemma en Renske goed hebben ingeschat dat wij bij elkaar zouden passen en hopen nog heel lang gelukkig te blijven met elkaar. Eigenlijk willen we samen oud worden. Of er ook nog kinderen gaan komen dat weten we eigenlijk nog niet, we wonen nog niet samen en hoe we het in de toekomst willen daar zijn we nu nog niet mee bezig. En trouwens, ik heb nog nooit last gehad van het feit dat hij af en toe een bordspel speelt met vrienden.

Ik weet dat er nog steeds te weinig vrouwen zijn die zich hebben ingeschreven bij UNIT verbindt en we hopen daarom ook dat er meer vrouwen zijn die zich zelf over de drempel trekken en zich gaan aanmelden. Er zijn mannen genoeg die op zoek zijn naar een leuke vrouw, dus het kan snel geregeld worden. En ik, ik heb dit jaar voor de tweede keer alweer een leuke man onder de Kerstboom!

Nicole (29 jaar)
Oktober 2025